ای حال نامعلوم آروم باش، آروم

سلام
حالم از همه چیز خودم بهم میخوره
تیپم
قیافم
لباسام
پاچه های شلوار و چادرم که دایما زمینو جارو میکشن و خاکی ن
انتخاب واحدم
دوستام
خابگاه
آدامسی که چن ساعته تو دهنمه
استادا
آدمای دوروبرم
م.ر .ن که رفت و میبینمش و دلتنگش میشم
کیفم
کفشام
جوراب مشکی ام
حتی مانتو صورتی دوست داشتنی ام
خودکارم
دفترچه یادداشت روزانه ام
دانشکده نفرین شده
حیاط سرسبز خابگاه
آسمون
باد خنک صبح
.....
......
........
از همه چیز حالم بهم می خوره و بیشتر از شخص شخص خودم و درونم